21.12.2020
W świetle przepisów ustawy z dnia 24 marca 1920 r. o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców, cudzoziemiec spoza Europejskiego Obszaru Gospodarczego (obszar ten tworzą kraje Unii Europejskiej, Islandia, Liechtenstein i Norwegia) albo Szwajcarii, który zamierza nabyć nieruchomość w Polsce powinien uzyskać zezwolenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji.
Zezwolenie na nabycie nieruchomości przez cudzoziemca wydawane jest w drodze decyzji administracyjnej przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, po spełnieniu następujących przesłanek:
- nabycie nieruchomości nie spowoduje zagrożenia obronności, bezpieczeństwa państwa lub porządku publicznego, a także jeśli nie sprzeciwiają się temu względy polityki społecznej i zdrowia społeczeństwa;
- wykazania, że zachodzą okoliczności potwierdzające jego więzi z Rzeczpospolitą Polską (np. posiadanie polskiego pochodzenia, zawarcie związku małżeńskiego z obywatelem RP, posiadanie zezwolenia na pobyt w RP, członkostwo w organie zarządzającym przedsiębiorstwa znajdującego się w RP, wykonywanie na terytorium RP działalności gospodarczej lub rolniczej).
Opłaty
Opłata skarbowa.
Zgodnie z przepisami ustawy z 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej, wydanie zezwolenia na nabycie nieruchomości przez cudzoziemca podlega opłacie skarbowej w wysokości 1570 zł.
Opłatę skarbową uiszcza się już w momencie składania wniosku – na konto gminy na terenie której znajduje się siedziba organu wydającego zezwolenie zgodnie z przepisami art. 6 ust. 1 pkt. 3 oraz art. 12 tej ustawy. Obecnie, ze względu na siedzibę Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji jest to rachunek Urzędu Miasta Stołecznego Warszawy, dzielnicy Mokotów.
Ponadto jeżeli reprezentuje Cię pełnomocnik należy uiścić opłatę skarbową w wysokości 17 zł od udzielonego pełnomocnictwa.
Do złożenia wniosku o wydanie zezwolenia należy przygotować:
– informacje o posiadanym obywatelstwie nabywcy nieruchomości;
– informacje dotyczące danych nabywcy nieruchomości;
– informacje dotyczące nabywanej nieruchomości;
– informacje dotyczące danych zbywcy nieruchomości;
– zezwolenie na pobyt w Polsce, w tym informacji od jakiego czasu cudzoziemiec przebywa na terytorium RP (innych okoliczności potwierdzających jego więzi z RP);
– informacje czy nabycia nieruchomości dokonywać będzie osoba fizyczna czy prawna;
– informacje czy nabycie nieruchomości nastąpi do majątku wspólnego małżonków czy do majątku osobistego nabywcy;
– informacje w jakim celu nabywana jest nieruchomość.
Kiedy uzyskanie zezwolenia na nabycie nieruchomości NIE jest wymagane?
Nie wymaga uzyskania zezwolenia:
- nabycie samodzielnego lokalu mieszkalnego w rozumieniu ustawy o własności lokali,
- nabycie samodzielnego lokalu użytkowego o przeznaczeniu garażowym (garażu lub udziału w takim garażu) jeżeli jest to związane z zaspokojeniem potrzeb mieszkaniowych nabywcy lub właściciela nieruchomości lub samodzielnego lokalu mieszkalnego;
- nabycie nieruchomości przez cudzoziemca zamieszkującego w RP co najmniej 5 lat od udzielenia mu zezwolenia na osiedlenie się lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot Europejskich;
- nabycie nieruchomości, które wejdą w skład majątku wspólnego małżonków – (w przypadku gdy cudzoziemiec ma żonę lub męża z obywatelstwem polskim i mieszka w Polsce co najmniej 2 lata od uzyskania zezwolenia na pobyt stały lub na pobyt rezydenta długoterminowego UE;)
- nabycie przez cudzoziemca nieruchomości, jeżeli w dniu nabycia jest uprawniony do dziedziczenia ustawowego po zbywcy nieruchomości, a zbywca nieruchomości jest jej właścicielem lub wieczystym użytkownikiem co najmniej 5 lat;
- nabycie nieruchomości przez cudzoziemca będącego bankiem jako wierzyciela hipotecznego – gdy przejmuje nieruchomość na własność po bezskutecznej licytacji w postępowaniu egzekucyjnym.
Zwolnień powyższych nie stosuje się do nieruchomości położonych w strefie nadgranicznej oraz gruntów rolnych o powierzchni przekraczającej 1 ha
Warto też wspomnieć, że Nie jest wymagane uzyskanie zezwolenia na nabycie nieruchomości w Polsce przez cudzoziemców będących obywatelami lub przedsiębiorcami państw-stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym albo Konfederacji Szwajcarskiej.
Odpowiadając zatem na pytanie czy nabycie lokalu mieszkalnego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali przez cudzoziemca wymaga uzyskania zezwolenia należy stwierdzić, że nie wymaga uzyskania zezwolenia nabycie samodzielnego lokalu mieszkalnego w rozumieniu powyższych przepisów chyba, że nieruchomość położona jest w strefie nadgranicznej.
Pamiętajmy także, że nie jest wymagane uzyskanie zezwolenia przez cudzoziemców będących obywatelami lub przedsiębiorcami państw-stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym albo Konfederacji Szwajcarskiej Dotyczy to również nabycia nieruchomości rolnych.
Warto zauważyć, że z nabyciem samodzielnego lokalu mieszkalnego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali ściśle związany jest udział w nieruchomości wspólnej (części wspólne to min. klatki schodowe, strych, działka gruntu na której posadowiony jest budynek z wyodrębnionymi lokalami mieszkalnymi) Nabycie takiego udziału w nieruchomości również nie wymaga uzyskania zezwolenia.
Udziały w nieruchomościach wspólnych / udziały w drodze
Odróżnić jednak należy przypadki gdy wraz z lokalem mieszkalnym i udziałem w gruncie (nieruchomości wspólnej) przynależnym do lokalu przedmiotem nabycia mają być udziały w innych nieruchomościach wspólnych, niezwiązanych jednak ściśle z nabywanym lokalem. Często zdarza się w praktyce obrotu nieruchomościami, że deweloper wraz z lokalem mieszkalnym sprzedaje także udziały w drodze dojazdowej do nieruchomości. Takie nabycie udziału w nieruchomości, niezależnie od tego, jak niewielki będzie nabywany udział – nie korzysta już ze zwolnienia przewidzianego w art. 8 ust. 1 NierCudzU i – co do zasady – wymagać będzie uzyskania zezwolenia przez cudzoziemców spoza Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Szwajcarii (chyba, że zachodzą inne przesłanki do zwolnienia przewidzianego w art. 8 ust. 1 NierCudzU)
